Ogród

Z czego zbudować ogrodzenie

By  | 

Materiał jest dowolny i zależy tylko od upodobań i możliwości finansowych inwestora. Warto jednak zastanowić się, na jakiej funkcji ogrodzenia zależy nam najbardziej.

Czy ma chronić posesję, zasłaniać brzydki widok, odgradzać od hałasu, a może tylko być elementem ozdobnym?

Budowa ogrodzenia nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Trzeba jednak zgłosić zamiar jego wybudowania do wydziału architektury urzędu gminy. Jeżeli w ciągu 30 dni od wysłania zgłoszenia nie dostaniemy sprzeciwu, możemy przystąpić do budowy. Należy też pamiętać: Ogrodzenie nie może przekraczać granic działki; Nie może być zagrożeniem dla ludzi – mieć ostro zakończonych końców, bolców, szkła itp. poniżej 1,8 m nad poziomem gruntu; Od strony frontowej powinno być ażurowe (co najmniej od wysokości 60 cm); Szerokość bramy wjazdowej nie może być mniejsza niż 2,4 m; Brama i furtka powinny otwierać się do środka posesji.

Metalowa siatka

To wciąż najczęściej spotykane ogrodzenie. Nie jest wprawdzie zbyt efektowne, ale tanie. Siatkę mocuje się do słupków (np. ze stalowych rur, kątowników) w fundamencie z betonu. Siatkę rozpina się na nich po dwóch-trzech dniach. Metalowe słupki i siatkę (jeśli jest nieocynkowana) trzeba zabezpieczyć przed korozją – malując je podkładem antykorozyjnym i farbą nawierzchniową.

Można kupić siatki różniące się wielkością i kształtem oczek oraz materiałem, z którego zostały wykonane. Oprócz zwykłych drucianych mogą być też trwalsze, zrobione z drutu pokrytego warstwą tworzywa albo ozdobne, z grubego karbowanego drutu.

Prefabrykowane ogrodzenia betonowe

Dużą popularnością cieszą się też ostatnio betonowe elementy prefabrykowane. Pozwalają na szybkie i łatwe wybudowanie ogrodzenia (w jeden dzień można postawić ok. 50 mb ogrodzenia), choć nie można ich zaliczyć do najbardziej estetycznych. Betonowe elementy mają zazwyczaj 2 m długości i 0,5-1,2 m wysokości. Mogą być lite (ważą około 60 kg) albo ażurowe (30-50 kg).

Ogrodzenie betonowe można malować. Ich wygląd można nieco poprawić, puszczając po nich bluszcze i pnące rośliny. Prefabrykowane ogrodzenia z betonu są trwałe – wytrzymają nawet kilkadziesiąt lat bez konieczności konserwacji.

Ogrodzenie z drewna

Drewniane deski, żerdzie czy bale to najstarszy materiałem używanym do ogrodzeń. Drewno wygląda dobrze zarówno samo, jak i w połączeniu z kamieniem, cegłą czy betonem. Uwaga! Do łączenia drewnianych elementów trzeba używać gwoździ ze stali nierdzewnej lub ocynkowanych.

Ogrodzenia z drewna przetrwają dłużej, jeśli postawi się na betonowej podmurówce. Jeśli jakieś elementy drewniane będą wkopane w ziemię, trzeba je zabezpieczyć (np. pokrywając słomą).

Zamiast samemu łączyć poszczególne elementy drewniane w ogrodzenie, można skorzystać z gotowych paneli – do nabycia w marketach budowlanych i ogrodniczych.

Jeśli nie stosujesz drewna zaimpregnowanego metodą ciśnieniowo-próżniową (najlepsza!), musisz sam zabezpieczyć je przed wilgocią, grzybami i pleśnią. Do impregnacji drewna możesz użyć pokostu lub specjalnych impregnatów sprzedawanych w sklepach z chemią budowlaną. Możesz też zagruntować drewno i pomalować je farbą olejną lub akrylową. Pamiętaj, że niezależnie od sposobu zabezpieczenia drewniane ogrodzenie wymaga systematycznej konserwacji.

Ogrodzenie kamienne

Do budowy murków i ogrodzeń można też używać kamieni – łupanych i ciętych. W zależności od rodzaju materiału skalnego, sposobu obróbki, kształtu, barwy czy sposobu ułożenia można z nich wybudować mury różnego typu: dziki (z nieobrobionych kamieni polnych lub łamanych ułożonych nieregularnie ze spoinami wypełnionymi drobnym tłuczniem), cyklopowy (z kamienia łamanego przycinanego o nieregularnym układzie spoin poziomych i pionowych), rzędowy ( z poziomo układanego kamienia łupanego o kształcie zbliżonym do cegły i układzie spoin podobnym jak w murze z cegieł).

Uwaga! Kamienny murek powinien mieć grubość odpowiadającą przynajmniej 1/5 jego wysokości, nie mniej niż 30 cm. Materiał do budowy można kupić w kamieniołomach.

Ogrodzenie z metalu

Ogrodzenia metalowe mogą być:

żeliwne – z żelaza odlewanego w formach. Są tańsze i mniej pracochłonne niż ogrodzenia z żelaza kutego. Zamawia się je w odlewniach (składając własny projekt lub wybierając jeden z oferowanych),

kute – są bardzo efektowne, ale drogie. Zamawia się je w zakładach kowalskich. Podobnie jak przy ogrodzeniach żeliwnych, można skorzystać z gotowych wzorów albo zamówić ogrodzenie według swojego projektu.

Metalowe ogrodzenie można też zamówić u ślusarza. Nie będzie ono wtedy tak skomplikowane jak np. kute, ale za to sporo tańsze. Będzie też lżejsze i nieco mniej trwałe.

Cokoły, słupki

Rzadko buduje się całe ogrodzenie z tego samego materiału. Zazwyczaj cokół i słupki są z jednego materiału (cegły, kamienia, betonu), natomiast wypełnienie z innego, np. z drewna, kutego metalu.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami prześwity między sztachetami powinny stanowić 25 proc. ogrodzenia. Jeśli chcemy wybudować pełny mur, musimy wcześniej uzyskać na to pozwolenie.

Gotowe słupki przykrywa się daszkiem, np. z dachówki ceramicznej, kształtek klinkierowych czy kamiennych lub betonowych płyt. W słupkach bramowych trzeba umieścić kształtownik stalowy (powinien być zagłębiony w fundamencie i przechodzić przez całą wysokość) z zamocowanymi zawiasami służącymi do zawieszenia bramki.

Uwaga! Żeby podmurówka nie podciągała wody z gruntu, w czasie budowy fundamentu trzeba ułożyć na nim poziomą izolację przeciwwodną (dwie warstwy papy na lepiku), około 15 cm nad poziomem gruntu, na wypoziomowanym i zagruntowanym podłożu z cementu.

Fundament pod ogrodzeniem

Każde ogrodzenie murowane powinno mieć fundament. Dla ochrony przed niszczącymi skutkami przemarzania gruntu (czyli tzw. wysadzinami) i wywróceniem, fundament pod ogrodzenie pełne lub ażurowe z podmurówką trzeba zagłębić poniżej 80 cm za zachodzie kraju, poniżej 100 cm w centrum i 120 cm na wschodzie – niezależnie od rodzaju gruntu. Na gruntach przepuszczalnych można jednak zmniejszyć zagłębienie o 30-40 cm, wykonując wcześniej ławę piaskową do głębokości przemarzania gruntu.

W praktyce raczej niewiele osób stosuje się do tych przepisów – powszechnie buduje się ogrodzenia zagłębione w ziemi na ok. 40 cm.